Codziennie słyszymy historie: ktoś wspomniał przy kawie o remoncie, a chwilę później zobaczył reklamę farby na Instagramie. Internet kipi od teorii, że telefony podsłuchują nas non stop, a firmy tylko czekają, by sprzedać nasze prywatne rozmowy reklamodawcom. Ale jak to wygląda naprawdę?

Mikrofon zawsze aktywny, ale…

Tak, zazwyczaj mikrofon w smartfonie cały czas nasłuchuje – inaczej nie dałoby się wywołać asystenta komendą „Hej Siri” czy „OK Google”. Jednak technologia opiera się na przetwarzaniu krótkich fragmentów dźwięku bezpośrednio na urządzeniu. Do chmury trafia tylko fragment, który spełnił warunek wybudzenia. Badania i śledztwa dziennikarskie pokazują, że wielkie korporacje raczej nie wysyłają całych rozmów na swoje serwery, chociaż incydenty, takie jak przypadkowe nagrania analizowane przez ludzi, rzeczywiście miały miejsce.

Skandale i wyjątki, które tworzą mit

Afery z Apple, Google czy Amazon udowodniły, że dane z mikrofonu mogą trafić w ręce osób trzecich – zwłaszcza podczas testów, szkoleń algorytmów czy w wyniku błędów systemu. Prawdziwym przełomem była jednak ugoda Apple na 95 mln USD, dotycząca przypadkowych aktywacji Siri w USA (źródło: Ars Technica). Telefony przypadkowo wysyłały fragmenty dźwięku, które błędnie interpretowały jako słowo uruchamiające asystenta. To pokazuje, że największym zagrożeniem nie jest samo urządzenie, ale procesy w firmach i ludzie mający dostęp do tych danych.

Iluzja częstotliwości i potęga danych

Dlaczego więc reklamy wydają się nas podsłuchiwać? Klucz to efekt Baader-Meinhof – gdy usłyszymy coś nowego, zaczynamy to zauważać wszędzie. Oprócz tego istnieje jeszcze efekt potwierdzenia (confirmation bias), który polega na tym, że pamiętamy trafione reklamy, a zapominamy o setkach nietrafionych. W połączeniu tworzą wrażenie niemal telepatycznej precyzji.

Z drugiej strony dawcy reklam faktycznie wiedzą o nas dużo: dane lokalizacyjne, sieci Wi-Fi, bliskie kontakty (np. wspólne Wi-Fi z osobą, która czegoś szukała) czy historia przeglądania. Systemy śledzące budują z tych puzzli profil, dzięki któremu można przewidzieć, w jaki sposób w konkretnym czasie zachowa się konkretna osoba i o czym pomyśli, a reklama trafia dokładnie wtedy, gdy jesteśmy najbardziej podatni.

Dane zamiast podsłuchu

Badania tysięcy aplikacji i dzienniki ruchu sieciowego nie potwierdziły masowego przesyłania nagrań do celów reklamowych. Po prostu taniej, skuteczniej i wizerunkowo bezpieczniej jest przewidywać nasze potrzeby na podstawie historii zachowań niż inwestować w podsłuchiwanie setek milionów mikrofonów jednocześnie.

Jak się chronić?

• Sprawdzaj uprawnienia aplikacji do mikrofonu i lokalizacji.
• Wyłącz „Hej Siri” czy „OK Google”, gdy nie używasz.
• Regularnie czyść identyfikator reklamowy (Jak? Poradnik od AI).
• Wyłącz personalizację reklam w Google i Meta (w drugim przypadku to koszt 29,99 zł miesięcznie).
• Stosuj przeglądarki lub rozszerzenia blokujące śledzenie (np. Mozilla Firefox + uBlock Origin).

Wniosek

Smartfony słuchają – ale w sposób ograniczony i głównie po to, by działały asystenty głosowe. Skandale i błędy ludzkie się zdarzają, ale reklamy, które podsłuchują, to efekt psychologii i big data, a nie mikrofonu. Świadomość i kontrola nad danymi to najlepsza obrona.

Zaobserwuj mnie na swojej instancji ActivityPub i podziel się swoją opinią na temat wpisu

Przekaż mi 1,5% podatku!

Ciebie to nic kosztuje, a może zmienić moje życie

Usługa ta daje dwie możliwości. Pierwszą z nich jest otrzymywanie powiadomień o powtarzających się i narastających atakach związanych z cyberprzestrzenią, takich jak szerokie rozpowszechnianie fałszywych maili z danego „banku” czy innego typu oszustw. Uważam, że jest to bardzo przydatna funkcja.

Drugą, chyba jeszcze ważniejszą, jest zgłaszanie incydentów. Możemy zgłosić złośliwą stronę internetową, podejrzany SMS, podejrzany adres e-mail, oszustwo lub inną formę incydentu bezpieczeństwa za pomocą aplikacji. Dzięki temu możemy poinformować CERT NASK (Państwowy Instytut Badawczy, a konkretnie zespół reagowania na incydenty) o występowaniu danego rodzaju ataku. To sprawi, że więcej osób będzie mogło się na to przygotować, dzięki czemu inne osoby nie staną się ofiarami tego ataku.

Co więcej, na stronie NASK możemy przeczytać, że docelowo w aplikacji ma pojawić się możliwość czytania tekstów na temat zagrożeń w sieci oraz porad, jak ich unikać.

Niestety, nie wiem jeszcze, jak ta usługa zadziała w praktyce, ponieważ została wprowadzona niedawno. Jednak myślę, że będzie bardzo przydatna i zachęcam każdego do przyjrzenia się jej w swojej aplikacji mObywatel. Jeśli jeszcze nie macie możliwości znalezienia tej usługi, upewnijcie się, że macie zainstalowaną najnowszą wersję aplikacji mObywatel 2.0 na swoim urządzeniu. Możecie to zrobić w App Store lub sklepie Google Play.

źródła: info.mobywatel.gov.pl, www.nask.pl

#Shorts

Zaobserwuj mnie na swojej instancji ActivityPub i podziel się swoją opinią na temat wpisu

Przekaż mi 1,5% podatku!

Ciebie to nic kosztuje, a może zmienić moje życie

iPad i macOS. W teorii to połączenie brzmi wspaniale – połączenie możliwości dotykowego ekranu wraz z rozbudowanym systemem operacyjnym, który tylko czeka, aby z niego korzystać za pomocą palca. Ale czy na pewno?

Uwaga! Wpis nie jest oparty o jakiekolwiek oficjalne doniesienia dotyczące planów Apple na temat umieszczenia macOS na iPadach. Wszystkie opisane wnioski są spekulacjami opartymi o doświadczeniach autora na temat firmy Apple, jednak nie są to jego opinie.

Spójrzmy na papier: iPady z serii Pro obecnie posiadają dokładnie te same procesory, co najnowsze MacBooki Pro. Oznacza to, że architektura nie stanowi problemu i wszystkie aplikacje z Maka powinny działać. iPady mają także wystarczająco dużo pamięci, aby uruchomić komputerowy system, więc prawda jest taka, że od strony technicznej nic nie stoi na przeszkodzie, aby Apple umieściło na iPadzie swój desktopowy system. Oznacza to, że potrzebna jest tylko decyzja. Jednak byłaby to błędna decyzja.

Śp. Steve Jobs nigdy by się na to nie zgodził

Fakt, że nie jestem w stanie stuprocentowo stwierdzić, co poczyniłby założyciel korporacji z nadgryzionym jabłkiem w logo. Jednak na podstawie jego wypowiedzi, uważam, że absolutnie nigdy nie wchodziłoby to w grę. Dlaczego? Już wam wyjaśniam.

Jak doskonale wiemy, przez wiele lat na iPadach nie było jednej z najbardziej oczywistych funkcji, których spodziewamy się po każdym urządzeniu XXI wieku – kalkulatora. Nie było go z bardzo prostego powodu – designerzy Apple nie byli w stanie opracować interfejsu w taki sposób, aby dobrze wyglądał na dużym ekranie iPada, a w związku z tym Jobs uznał, że nie ma zamiaru umieszczać w urządzeniach czegoś, co nie jest dopracowane do perfekcji. Bo on chciał, żeby wszystko, co będzie sygnowane marką Apple, było perfekcyjne. I doskonale wiedział, czego pragną użytkownicy, mimo tego, że sami nie wiedzieli, czego chcą. Dlatego mówiono też, że urządzenia są ograniczone – Jobs uważał, że użytkownicy nie powinni mieć wyboru, ponieważ wtedy będą się gubić, a on chciał, żeby jego urządzenia były jak najprostsze w obsłudze i żeby odciążyć użytkownika od tego, do czego jesteśmy zmuszeni przez całe życie – podejmowania decyzji.

Ale przejdźmy dalej, bo troszkę odbiegłem od tematu. System macOS jest stworzony dla komputerów, a iPadOS – dla tabletów. Koniec, kropka. Interfejs nie jest możliwy do wygodnej i perfekcyjnej (pod względem odczuć użytkownika) obsługi. Zamiast pozytywnych wrażeń, człowiek skupiałby się na tych negatywnych, takich jak nie możliwość trafienia w przycisk na ekranie. Oczywiście, że możnaby zaimplementować możliwość uruchomienia konkretnych funkcji (lub nawet całego systemu) macOS tylko po podłączeniu myszki, natomiast wtedy musielibyśmy my podjąć decyzję czy wziąć gdzieś ze sobą myszkę. Lepiej jest z góry podjąć decyzję – MacBook czy iPad. Wtedy mamy mniej decyzji do podjęcia. A to odebrałoby całą tę magię Apple – że po prostu działa.

A gdyby można było uruchamiać aplikacje macOS na iPadzie?

To też się nie sprawdzi. To również odbierze feeling sprzętu Apple. Jak? Wymagałoby to dostosowania wszystkich aplikacji do ekranów dotykowych, co oznacza, że musieliby się w to zaangażować twórcy aplikacji. Trwałoby to miesiące, jak nie lata, a i tak wiele aplikacji nie byłoby dostosowane pod ekrany dotykowe. Ktoś może powiedzieć, że przecież można dać jakieś ostrzeżenie, że aplikacja nie jest dostosowana do pracy na iPadzie i mimo to dać użytkownikowi możliwość instalacji aplikacji, jednak tu wracamy do tego, o czym mówiłem w poprzednim akapicie – to nie będzie perfekcyjne.

Zaobserwuj mnie na swojej instancji ActivityPub i podziel się swoją opinią na temat wpisu

Przekaż mi 1,5% podatku!

Ciebie to nic kosztuje, a może zmienić moje życie

Ostatnio jak włączyłam Messengera, wyskoczyło okienko o ustawienie jakiegoś pinu. Pisał, że to do jakiegoś szyfrowania. Ok, ustawiłam. Ale teraz za każdym razem jak się gdzieś loguje to pyta o ten głupi pin, który muszę zapamiętać. A na co mi to szyfrowanie?? Jak to wyłączyć??? Co to w ogóle znaczy to “szyfrowanie”???

Z taką wypowiedzią spotkałem się kilka dni temu w trakcie rozmowy z jedną z moich znajomych. Gdy to usłyszałem, nie byłem pewny co odpowiedzieć. Rozumiałem, że ludzi może irytować szyfrowanie, ale nie spodziewałem się, że ktoś może nie wiedzieć co to jest. Jednak jak dłużej się nad tym zastanowiłem to pomyślałem, że faktycznie dla osób, które nie są na codzień zainteresowane bezpieczeństwem cyfrowym, może to być pojęcie nieznane.

Z góry chciałbym przeprosić osoby bardziej zaawansowane w tym temacie za wszelkie uproszczenia.

Czym jest szyfrowanie wiadomości?

Zapewne wiecie czym jest Enigma, ale jeśli nie – przybliżę Wam tę wiedzę. Enigma była maszyną, której zadaniem było przekształcenie zrozumiałego dla nas tekstu w niezrozumiały dla człowieka kod. Była wykorzystywana w czasie II wojny światowej przez Trzecią Rzeszę do utajnienia depeszy tak, aby nikt poza niemieckimi wojskami nie mógł ich zrozumieć. Urządzenie robiło to tak dobrze, że Brytyjczycy, którzy byli znani złamania wszelkich szyfrów, nawet nie nasłuchiwali niemieckich komunikatów.

I bardzo podobnie działa szyfrowanie wiadomości w Messengerze oraz w innych komunikatorach! Jak możemy przeczytać w Centrum pomocy Messengera:

Nikt – nawet Meta – nie może uzyskać dostępu do wiadomości ani rozmów, poza osobami, które mają klucze. Ty i osoba, z którą rozmawiasz za pośrednictwem w pełni szyfrowanej konwersacji, jesteście jedynymi osobami mającymi unikalne i pasujące klucze.

Pin, który ustawiacie oraz podajecie podczas korzystania z Messengera sprawia, że nikt oprócz Ciebie oraz osoby, z którą rozmawiasz, nie jest w stanie przeczytać Twoich wiadomości. Są one całkowicie zabezpieczone przez ten klucz. Ale możecie pomyśleć, że przecież cztery cyfry to jest bardzo proste klucz, których łatwo złamać. To prawda, dlatego Messenger daje również możliwość ustawienia klucza, który ma 40 znaków. Na pewno to rozwiązanie nie jest wygodne, ale jeśli korzystacie tylko ze sprzętów Apple to jest możliwość przechowywania tego klucza w chmurze iCloud.

“A na co mi to szyfrowanie??”

No właśnie, po co ono w ogóle jest? Postanowiłem zadać to pytanie moim obserwującym w mediach społecznościowych i uzyskałem wiele odpowiedzi, więc uznałem, że chciałbym podzielić się z Wami kilkoma z nich.

@slavistapl opisał to następująco: > Porównać to możemy do włożenia listu w kopertę i nadania go na poczcie, a zgodnie z prawem listonosz nie może tego listu otworzyć w trakcie przekazywania go adresatowi. link do wiadomości

Podoba mi się także odpowiedź @voitech-a: > Wyobraź sobie, że każdy w każdej chwili może zobaczyć co robisz i robiłeś kiedyś na swoim telefonie. Taka interaktywna transmisja na żywo na wszystkich kanałach w TV. To właśnie są wiadomości nieszyfrowane! link do wiadomości

Bardzo trafnie opisał to także @radpanda: > Szyfrowanie wiadomości służy temu, żeby ktoś nieuprawniony przez Ciebie nie mógł jej przeczytać. Podobnie jak oczekujesz, że do twojej historii medycznej będzie miał dostęp jedynie lekarz i Ty sam. Nie musisz od razu zakładać że chodzi jedynie o zabezpieczenie przed Wielkim Bratem, wszakże jesteś tylko szaraczkiem jak my wszyscy. Ale oprócz aparatu państwowej kontroli masz też osoby, które bardzo chętnie poznają twój plan tygodnia, żeby mieć pewność że twoje mieszkanie będzie puste. link do wiadomości

Nie zabrakło tu także argumentów od Fundacji Panoptykon: > 1. Jeśli wiadomość jest zaszyfrowana, Meta nie może analizować swoimi botami wysyłanych treści i na tej podstawie podrzucać reklam i treści “rekomendowanych”.
> 2. Szyfrujcie, bo Meta chce, żebyście nie szyfrowali link do wiadomości

Ej, a szyfr Enigmy nie został złamany?

Tak, został. 🙂 Ale możecie mi wierzyć, że złamanie szyfrowania stosowanego przez Metę w Messengerze czy WhatsApp'ie, a także w wielu innych znanych komunikatorach jest bardzo trudne do złamania i wymaga komputerów kwantowych, do których przeciętny człowiek nie będzie miał dostępu przez bardzo długi czas. Albo ogromnego szczęścia (ale na to jest mniejsza szansa niż, że w ciągu najbliższych 50 lat meteoryt trafi w Ziemię 😜). I tym pozytywnym akcentem zakończę ten wpis, zachęcając Was do dyskusji w komentarzach. A na koniec, tak z okazji mojego dobrego humoru, podrzucam Wam kod rabatowy ENIGMA (ważny do 14.04.2024 23:59), z którym kupicie moje zestawy tapet ze zniżką -15% 😉.

Zaobserwuj mnie na swojej instancji ActivityPub i podziel się swoją opinią na temat wpisu

Przekaż mi 1,5% podatku!

Ciebie to nic kosztuje, a może zmienić moje życie

Jak wyłączyć znikające wiadomości na WhatsApp?

1. Otwórz aplikację WhatsApp.
2. Przejdź do zakładki “Ustawienia”.
3. Wybierz sekcję “Prywatność”.
4. Kliknij “Czas do zniknięcia wiadomości” i z listy wybierz “Wyłącz”.

Gotowe! Od teraz wiadomości, które wyślesz w nowych czatach, nie będą znikać po określonym czasie. Pamiętaj jednak, że to dotyczy tylko Ciebie i jeśli ktoś ma włączoną tę funkcję, to domyślnie nowo utworzone czaty będą wciąż znikać, co oznacza, że należy to wyłączyć i w takim czacie. Dotyczy to również czatów z którymi wcześniej pisaliście i mieliście włączoną tą funkcję – należy ją wyłączyć.

1. Aby to zrobić, otwórz czat, w którym chcesz wyłączyć znikające wiadomości.
2. Kliknij ikonę “Awatar czatu”.
3. Znajdź “Znikające wiadomości”.
4. Wybierz “Wyłącz”.

Od teraz wiadomości nie będą zamykać w tym temacie, o ile nie zostanie ona z powrotem włączona.

#Shorts

Zaobserwuj mnie na swojej instancji ActivityPub i podziel się swoją opinią na temat wpisu

Przekaż mi 1,5% podatku!

Ciebie to nic kosztuje, a może zmienić moje życie

Artykuł może zawierać linki afilacyjne.

Parallels Desktop

Parallels Desktop to świetne oprogramowanie dla osób, które potrzebują od czasu do czasu skorzystać z aplikacji na systemy Windows czy Linux. Aplikacja umożliwia wirtualizację innych systemów operacyjnych, jednocześnie zapewniając świetną optymalizację (o ile można tak powiedzieć o Windowsie). Ważne jest jednak, że Parallels Desktop nie emuluje procesora, co oznacza, że w przypadku MacBooków z procesorami z serii M, należy pobrać system w wersji dla ARM. Aplikacja jest dostępna na stronie producenta w kilku wariantach cenowych: wersja Standard (którą ja posiadam) kosztuje €129,99 jednorazowo lub €99.99 rocznie, wersja Pro €119,99 rocznie oraz Business €149,99 rocznie. Studenci, uczniowie oraz nauczyciele mogą jednak kupić wersję Standard za €49,99 rocznie i Pro za €59,99 rocznie. Do korzystania z systemu Windows wymagana jest licencja na ten system.

Raycast

Raycast to jedna z najważniejszych aplikacji, które odkryłem w tym roku. Jej zasada jest prosta – zastępuje Spotlight. Nie będę ukrywał, że podchodziłem do niej dość sceptycznie na początku, ponieważ nie widziałem żadnych braków w systemowym odpowiedniku, jednak pozytywne opinie zachęciły mnie do instalacji. Było warto. Oprogramowanie działa tak samo jak Spotlight, jednak daje takie funkcje jak instalacja dodatkowych rozszerzeń, które można wykorzystać na tysiące sposobów. Bezpośrednio z menu wyszukiwania mogę wyszukać dane wyrażenie w słowniku, użyć tłumacza, zmienić wyjście dźwięku komputera czy wyszukiwać hasła w Internecie. Aplikacja jest dostępna na stronie producenta w kilku wariantach cenowych: wersja Free (z której korzystam) jest, jak sama nazwa wskazuje, za darmo, wersja Pro kosztuje \$10 miesięcznie lub \$96 rocznie, Team Free za darmo oraz Team Pro za \$15 miesięcznie za użytkownika lub \$144 rocznie za użytkownika. Dodatkowo, aby korzystać ze sztucznej inteligencji, w wersji Pro można dokupić dostęp do niej za dodatkowe \$8 miesięcznie (chociaż dzięki rozszerzeniu ChatGPT, jeśli mamy swój własny klucz można korzystać ze sztucznej inteligencji bez kupowania wersji Pro).

Keka

Maki bez problemu otwierają pliki ZIP, jednak często możemy spotkać się z sytuacją, że ktoś udostępnił nam plik RAR, którego macOS nie obsługuje. Keka to bardzo proste oprogramowanie, które umożliwia rozpakowywanie oraz pakowanie plików w wielu formatach, m.in. RAR, 7Z, TAR czy XZ, a nawet ISO! Pozwala nawet rozpakowywać i pakować pliki jako podzielone oraz zabezpieczyć je hasłem, a także dostosować stopień kompresji. Aplikację można pobrać za darmo ze strony producenta, jednak jest też możliwość wsparcia twórców, kupując ją w Mac App Store za 29,99zł do czego serdecznie zachęcam. Jest również dostępna wersja na iOS oraz iPadOS (19,99zł w App Store lub za darmo w TestFlight), jednak nie miałem okazji z niej korzystać.

CleanMyMac X

Czas zadbać o naszego Maca, żeby nam długo służył! CleanMyMac X to aplikacja, której zadaniem jest przede wszystkim usuwanie śmieci z naszego Maca. Dzięki niej nasz komputer ma więcej miejsca, a jednocześnie działa szybciej, dzięki funkcji czyszczenia pamięci RAM. Oprogramowanie sprawdza również uaktualnienia naszych aplikacji (zarówno tych z App Store jak i spoza niego), przeszukuje nasz system pod kątem wszelkich zagrożeń, a także pozwala na szybkie i bezpieczne niszczenie plików, które ma być znacznie lepsze od zwykłego wyrzucania danych do kosza. Jedną z przydatnych funkcji jest optymalizacja miejsca, również na pendrive’ach i dyskach zewnętrznych – dzięki niej udało mi się zwiększyć miejsce na Macu aż o 115GB! Aplikacja jest dostępna na stronie producenta w cenie 162,88zł rocznie lub 366,74zł jednorazowo w planie dla 1 Maca, chociaż są również dostępne plany dla 2 i 5 Maców. Dodatkowo, aplikację można uzyskać w ramach abonamentu Setapp kosztującego \$9,99 miesięcznie, w ramach którego można otrzymać także dostęp do aplikacji BetterTouchTool, o której pisałem w poprzednim artykule na temat aplikacji macOS. Twórcy CleanMyMac X stworzyli również wersję na Windowsa, jednak nie jest ona już rozwijana.

MacWhisper

Wersję Pro otrzymałem od wydawcy, ale nie stanowi ona gratyfikacji za recenzję. Otrzymanie produktu nie wpłynęło na jego ocenę.

MacWhisper to oprogramowanie pozwalające na konwersję mowy na tekst. Daje ona możliwość transkrypcji zarówno wcześniej przygotowanych nagrań, jak i nagrania dźwięku z innej aplikacji, importu plików z Internetu czy importu podcastów (należy zaimportować dwa pliki audio dla każdego spikera; funkcja w wersji Beta). Aplikacja korzysta z silnika Whisper od OpenAI, tego samego, który jest wykorzystywany w aplikacji mobilnej ChatGPT i na którym ma bazować oprogramowanie do transkrypcji od @ftdl@pol.social. Niestety w języku polskim zdarzają się błędy w czasie ciszy – gdy na nagraniu nie ma dźwięku, często pojawiają się różne dziwne słowa. Dlaczego? Silnik był trenowany na filmach z napisami z internetu, które często zawierają napisy w stylu: „TŁUMACZENIE: TWOJASTARA.OKI” w momencie, gdy w filmie nie ma głosów, więc nasz model językowy „myśli”, że faktycznie taki tekst ma się pojawić. Aplikacja można pobrać z Gumroad twórcy za darmo (tylko silniki Tiny oraz Base, bez funkcji podcastów) lub w wersji Pro w kilku wariantach cenowych: €29 za licencję na jeden komputer (tylko prywatny użytek), €100 za licencję na pięć komputerów i jeszcze kilka innych.

Artykuł podyktowany do aplikacji MacWhisper. Sformatowany w MacDown na MacBooku.

Grafiki oraz zrzuty ekranów pochodzą ze stron lub witryn sklepowych aplikacji!

#współpraca #aplikacje #aplikacja #darmowe #płatne #Mac #MacBook #macOS #Apple #Parallels #ParallelsDesktop #Raycast #Keka #CleanMyMac #CleanMyMacX #MacWhisper #Whisper #OpenAI

Zaobserwuj mnie na swojej instancji ActivityPub i podziel się swoją opinią na temat wpisu

Przekaż mi 1,5% podatku!

Ciebie to nic kosztuje, a może zmienić moje życie

Czym jest Matrix?

Jeśli jeszcze nie wiecie czym jest Matrix, już Wam wyjaśniam: Matrix jest komunikatorem, takim jak WhatsApp, Messenger, iMessage, Telegram, Signal czy Discord, jednak różnie się kilkoma rzeczami. Przede wszystkim jest otwartoźródłowy, co znacznie zwiększa zaufanie w kwestii prywatności. Kolejną ważną rzeczą jest to, że na większości serwerów zapewnia szyfrowanie end-to-end.

Jak zarejestrować się w Matrixie Pol.Social?

Przede wszystkim najważniejszym warunkiem jest to, że trzeba mieć konto na Mastodonie Pol.Social. Jeśli jeszcze go nie macie, możecie to zrobić tutaj. Następnie mamy kilka możliwości w jaki sposób się zarejestrujemy – przez stronę albo przez aplikację. Ja wybrałem, że zrobię to przez aplikację. Mamy wiele aplikacji kompatybilnych z Matrixem, jednak ja zaprezentuje to w programie Element na macOS, aczkolwiek proces powinien wyglądać podobnie także w innych programach klienckich. Procesu instalacji aplikacji nie będę pokazywać, ponieważ jest to standardowa procedura. Na samym początku, po pierwszym otwarciu aplikacji wybieramy Create account.

Gdy pojawi nam się pole rejestracji to wbrew pozorom nie wpisujemy naszych danych, tylko na górze klikamy Edit.

Następnie powinniśmy przełączyć przełącznik na opcję Other homeserver i w polu tekstowym wpisać Pol.Social. Potwierdzamy przyciskiem Continue.

Ponownie w polach, które wyskakują nic nie wpisujemy, tylko wybieramy opcję Continue with Pol.Social Login.

Gdy otworzy się przeglądarka internetowa, logujemy się do Mastodona i autoryzujemy dostęp.

Teraz wyskoczy nam zapytanie czy na pewno chcemy się zalogować, więc wybieramy Continue.

Jeśli pojawi się pytanie o pozwolenie stronie matrix.pol.social lub chat.pol.social na uruchomienie aplikacji, wyrażamy zgodę wybierając którąś z opcji pokazanych poniżej (w języku polskim może być też Otwórz tylko raz i Zawsze otwieraj lub coś podobnego).

I gotowe! Mamy założonego naszego Matrixa!

Procedura logowania jest niemal identyczna. Różni się tylko tym, że w pierwszym kroku zamiast Create account wybieramy Sign in.

Jak możemy zauważyć, nasz profil jest nieco pusty i wypadałoby zdobyć parę kontaktów. Warto jest więc dołączyć do przestrzeni Pol.social, w której znajdują się pokoje przeznaczone dla użytkowników naszego serwera.

#matrix #polsocial #pomoc #fedipomoc @internet@karab.in

Zaobserwuj mnie na swojej instancji ActivityPub i podziel się swoją opinią na temat wpisu

Przekaż mi 1,5% podatku!

Ciebie to nic kosztuje, a może zmienić moje życie

Amphetamine

Amphetamine jest świetną aplikacją, która zapobiega usypianiu się komputera, gdy zostaną spełnione określone warunki, np. gdy pobiera się plik albo gdy mam uruchomiony dany program. Dzięki niemu mogę spokojnie odejść od komputera bez zmartwienia, że moje grafiki w Blenderze mogą przestać się renderować.

Aplikacja jest dostępna za darmo w App Store, jednak do niektórych funkcji należy zainstalować dodatkowe, otwartoźródłowe oprogramowanie z GitHuba twórcy.

AppCleaner

AppCleaner służy do prostego i szybkiego odinstalowywania aplikacji z naszego komputera. Nie dość, że usuwa samą aplikację to na dodatek usuwa także jej pliki. Całość działa na zasadzie drag-and-drop – wystarczy znaleźć naszą aplikację w Finderze, a następnie przeciągnąć ją do AppCleanera; program sam znajdzie wszystkie pliki powiązane z aplikacją, a my możemy zaznaczyć, które chcemy zachować a które usunąć.

Można go ściągnąć za darmo ze strony twórcy.

BetterTouchTool

BetterTouchTool to jest jedna z najlepszych, moim zdaniem, aplikacji. Umożliwia ona tworzenie własnych skrótów klawiaturowych, gestów na gładziku, modyfikowanie TouchBara, tworzenie własnych ikon na pasku narzędzi i wiele, wiele więcej. Przykładowo, mam stworzoną automatyzację, która automatycznie wyłącza gniazdko, do którego mam podłączona ładowarkę do laptopa, gdy stan baterii wynosi powyżej 90%, natomiast gdy spadnie poniżej 20% – gniazdko znów się włącza. Mam także zwiększoną czułość gładzika oraz skonfigurowane klawisze klawiatury numerycznej, aby służyły mi np. do sterowania oświetleniem czy rozłączania się w komunikatorach Audio-Video.

Aplikację można uzyskać kupując ją na stronie twórcy. Jest ona dostępna w trzech wariantach cenowych – $10, która daje dostęp do aktualizacji przez 2 lata, $22, która daje stały dostęp do aktualizacji oraz wersja abonamentowa za $9,99 miesięcznie w ramach subskrypcji Setapp (w tej subskrypcji otrzymujemy także całą masę innego oprogramowania).

gSwitch

gSwitch jest malutką, natomiast bardzo przydatną aplikacją, jeśli mamy Maca z dwiema kartami graficznymi. Pozwala ona na szybkie przełączanie się pomiędzy kartami graficznymi.

Aplikację możemy pobrać za darmo ze strony wydawcy.

Hidden Bar

Jeśli twój pasek narzędzi jest cały zawalony ikonkami to Hidden Bar coś dla ciebie. Umożliwia łatwe z chowanie nieużywanych i niepotrzebnych ikon za strzałeczką albo na stałe. Wystarczy że przeciągnie my naszą ikonkę poza strzałkę i nie pojawi się ona więcej dopóki nie klikniemy strzałki.

Aplikacja jest dostępna za darmo w App Store.

Grafiki oraz zrzuty ekranów pochodzą ze stron lub witryn sklepowych aplikacji!

Zaobserwuj mnie na swojej instancji ActivityPub i podziel się swoją opinią na temat wpisu

Przekaż mi 1,5% podatku!

Ciebie to nic kosztuje, a może zmienić moje życie

Zacznijmy od tego, że w ogóle pomysł na ten temat pojawił się dzięki temu blogowi. Gdy pisałem pierwszy wpis zauważyłem, że nie ma nigdzie nie możliwości uploadowania zdjęć, więc jeśli chciałbym zamieścić w artykule jakieś zdjęcie, musiałbym wrzucić go albo do Imgura, albo samemu go hostować. I wtedy naszło mnie przemyślenie.

Po co mam wszędzie uploadować tą samą okładkę artykułu, skoro mogę załadować ją raz, a innym razem po prostu zamieścić do niej link? Większość fediwesowych rozwiązań ma taką opcję. Dzięki temu pozwolimy właścicielom instancji się rozwijać, ponieważ nie będą musieli wydawać dodatkowej kasy na zwiększenie pamięci serwera!

Z tego powodu zachęcam Was, że jeżeli możecie to nie wrzucajcie zdjęć bezpośrednio na swoją instancję, tylko np. na Imgura czy NCH.pl. Jeżeli jednak nie macie takiej możliwości, to zachęcam Was do skorzystania z narzędzia kompresującego, np. tego.

Zaobserwuj mnie na swojej instancji ActivityPub i podziel się swoją opinią na temat wpisu

Przekaż mi 1,5% podatku!

Ciebie to nic kosztuje, a może zmienić moje życie

Szczerze mówiąc nawet nie wpadłbym na to, żeby kontynuować moją recenzję fediverse, gdyby nie ostatnia seria powiadomień na /kbinie pod poprzednim tekstem. Nie mam pojęcia skąd nagle wzięło się tyle komentarzy. Dodatkowo nadarzyła się świetna okazja – mogę opublikować pierwszy publiczny post w serwisie WriteFreely Polska, założonym przez Tomasza Dunię i będącym, w trakcie pisania tego tekstu, jeszcze w wersji testowej.

Ale może przejdźmy do tematu.

Powiem szczerze, że nie wyobrażam już sobie korzystania z Internetu bez takich platform jak Mastodon – właśnie on stał się moim głównym medium społecznościowym. Na Twittera nie wchodzę już praktycznie wcale, a konto mam na nim tylko dlatego, że mam pod niego podpięte inne konta. Z Facebooka korzystam od czasu do czasu, ale tak naprawdę tylko wtedy, kiedy przejrzę już cały nieprzeczytany timeline Mastodona, czyli bardzo rzadko. Instagram poszedł całkowicie w odstawkę. Jedynymi serwisami tego typu od internetowych gigantów, z korzystam na co dzień to YouTube i Twitch – to się raczej nie zmieni, ponieważ wątpię, żeby moi ulubieni twórcy szybko przenieśli się na PeerTube czy OwnCast.

Z Fediverse mógłby korzystać każdy, gdyby nie dwa szczegóły.

Pierwszym i w sumie najważniejszym problemem jest to, że mamy tutaj za mało ludzi i zawartości. Po co użytkownik Facebooka miałby założyć konto na /kbin czy Mastodonie, skoro nie może się przez niego kontaktować ze swoimi znajomymi, którzy również nie mają kont w Fediwersum? Zacytuję tutaj użytkownika @Kierunkowy74, który pod pierwszym moim wpisem o Fediverse napisał:

Ludzie nie korzystają z Fedi i Linuksa, ponieważ ludzie nie korzystają z Fedi i Linuksa.

Jak się z tym absolutnie zgadzam. Tylko jak przekonać ludzi, żeby korzystali z rozwiązań fediwersowych? Nie mam pojęcia, dlatego jeśli macie jakieś pomysły to zachęcam Was do dyskusji pod tym artykułem. Kolejnym problemem są aplikacje. Posiadam iPhone'a i korzystałem z pięciu darmowych aplikacji Mastodona i dwóch Pixelfeeda – wszystkie zawierały jakieś mniej lub bardziej irytujące błędy. Oficjalnej apce Pixelfeed można to jeszcze wybaczyć, ponieważ jest jeszcze w wersji testowej. Obecnie korzystam z dwóch aplikacji Mastodona na zmianę, a Pixelfeeda tymczasowo porzuciłem. Umówmy się – takie rozwiązanie nie zachęci osób, które mają praktycznie bezbłędne aplikacje Facebooka czy Instagrama do korzystania z Fediverse.

I na tym zakończę mój dzisiejszy wpis. Jeszcze raz dziękuję za możliwość przetestowania WriteFreely Polska jego twórcy Tomaszowi. Zapraszam Was również na jego bloga, na którym znajdziemy wiele ciekawych wpisów na temat różnych technicznych rozwiązań.

Zaobserwuj mnie na swojej instancji ActivityPub i podziel się swoją opinią na temat wpisu

Przekaż mi 1,5% podatku!

Ciebie to nic kosztuje, a może zmienić moje życie